پریم چندیے نکل

ہندوستانے برزے پورہ ئین اردو و ہندی ادب اگہ بچارن دیستگ کنن و کچانہ جتگ کنن کہ بیدی پریم چند دیگہ یک انچین ادیب ندارنت۔ ہما کہ مُلکیء  دو جتائین زندگین و متحرکین زوان یک برزین مقامے رستگیت و آی برزگی و مزنی ہم پہ ما گیش بیت و ما را سربلند کرتگیت۔  بہ دو جتائن روایتان دود و ربیدگین بہران ما را فخرے وڑانت۔ بہ اردو و ہندین دوکین زوانان بہ پٹ و پولان درا بوتگیت کہ ہندوانے سماج و ہندے وانوکانے دیما مسلمانانی سماج ء عکسا دیما کڑت۔

آوان یک خاصین ادیب ہستنت۔ آوان پہ مُلکی ء دوراندیشدیا و سیاسین و سماجین حالات جولین وڑی باز نازرکین رہبند گرگا اتنت۔ بہ ہندوستان دو مہمین نیمگ انت کہ نہ تانکا گون یکے آدگران نزیک بکنت بلکہ یکی آدیگرے دود و ربیدگان پکر و خیالان نزیک بکننت۔

ما ای حبرا شریا زانن کہ شرین وڑی پریم چند ہندو و مسلمان اتحادی پُرآین نمیدار انت و ای حبرا درک احساس کنن کہ ای دو مزنین کوما یکے آدگری پہانادا نزیک کنگیء و حکیکتانی درا کنگا و نازانتیانی دور کنگی کوشستا کرتگیت۔

پمیشا ہندوستانے نامدارین ادیب مقام بدست آورتگیت۔ حج اکبرے نکل پہ اولے وار بہ اردوی صاحتکار زمانہ بہ ستمبرے ۱۹۴۷ دو مجموعہ دیما کرتی کہ شہ مچان انسانین جزبگے دیما کنوک بوت۔ آوان بہ انسانین یکی و تپاکا، انساندوستیے جزبگے سبخ دئیوک اتنت و ایش کشست کرتنت پچہ کہ اگر اے دوکین مذہبانی نیاما دیوال بہ نیاما بیت دیگہ براس کشی بہ دیما کیت و بازین قربانیے دیگا مجبور بینت۔ ہمی وڑا اے نکل باز اہمیتے وڑانت تا کہ بہ اے بستگیء  تہا کجام بدلبیگے بی نیاما میت۔

Script By: Dr. Shahid Tasleem