سریلانکا روبرو با آزمایش دیموکراسی

نویسنده: اِم کِ تیکو

مترجم: حفیظ الدین

در چند روز آینده ،همه چشم ها بر نتیجه رای گیری متمرکز خواهند ماند وقتیکه پارلمان سریلانکایی بتاریخ چهاردهم ماه نوامبر برای تعیین نمودن این تشکیل جلسه می دهد که کی از دو حریف ، صدراعظم آینده ملت جزیره ای خواهد بود. امید می رود که وضع نا معلومی قانونی که از بیست وششم ماه اکتبر وقتیکه رئیس جمهور مایتری پالا سری سینا رئیس جمهور اسبق مهندا راجا پکسی را بعنوان صدراعظم نوین بعداز برطرف کردن آقای رانیل وکرمی سینگی مقرر داشت پا فشاری کرده است به پایان برسد.

 بظاهر این یک دوش خیلی نزدیک به یک دیگر می باشد. بظاهر هر دو کاندید برای صدارت امکانات تقریباً مساوی دارند. فعلاً آقای ویکرم سینگی حمایت ۱۰۲ عضو در پارلمان ۲۲۵ عضوی دارد در حالیکه تعداد حامیان آقای راجا پکسی ۱۰۱ می باشد. آن نشانگر یک توازن نازک می باشد و آن تغییر شده می تواند اگر چند عضو نیز برای تغییر کردن جوانب تصمیم بگیرند. چهار از پنج عضو که قبلاً به جانب آقای راجا پکسی آمده بودند هم اکنون جوایز وزارتی داده شده بودند. این گزارشات وجود داشته اند که انگیزه های نقدی نیز وجود داشتند. آقای راجا پکسی متکی به این امید نیز می شود که فاکتور تصدی شاید بعضی از اعضای ناراضی اتحاد حاکم را برای آمدن به جانبش وادار کند. معهذا آقای ویکرم سینگی اعلان کرده است که حامیانش بطور محکم با او می باشند و هیچ انتقال های دیگر بجانب دیگر صورت نخواهد گرفت. از ۲۲ عضو باقیمانده،  جناتا ویموکتی پرامونای شش عضوی یا ج وی پی ، حزب ملت پرست سنهاله قبلاً اعلان کرده است که از کدام جانب طرفداری نخواهد کرد زیرا که می یابد که تفاوت زیاد بین دو کاندید یافت نمیشود. آن اتحاد ملی تامل ( تی اِن اِی ) را باقی میگذارد که به حیث پادشاه ساز ، ۱۶ عضو در پارلمان دارد اما اینجا نیز وضع خیلی واضح نیست. اتحاد ملی تامل که بعداز انتخاب ۲۰۱۵ قسمتی ائتلاف سری سینا – ویکرم سینگی بوده است در خودش هیچ دیگر یک هستی یک پارچه نیست. اتحاد مذکور اخیراً وقتی دچار تفرقه ای شد که آقای سی بی ویگنی سوران ، سروزیر ایالت شمالی برای تشکیل دادن حزب خودش جدا شد. این دیده خواهد شد که آیا دو گروه اتحاد تامل وقتی هم رای خواهند بود که رای اعتماد بتاریخ چهاردهم ماه نوامبر رخ دهد. یکی از علل که بنابرآن تحولات در سریلانکا توسط جامعه بین المللی مشتاقانه مشاهده می شوند اینست که آقای راجا پکسی نزدیک به چین تصور می شود. این تحت ریاست جمهوری اش بود که نفوذ چینی در ملت جزیره ای افزایش بزرگ یافت. این چیزی دیگر است که سریلانکا امروز در اثر سرمایه گذاری های چینی خیلی مقروض می باشد. حکومت سریلانکا بعلت تعهدات قرضی که تکافو کرده نتوانست مجبور شد که بندر هم بانتوتا را برای اجاره به چین بدهد. لذا این شگفت آور نبود که رئیس جمهور شی جین پنگ به آقای راجا پکسی زود بعداز آن که او سوگند صدارت داده شد خوش آمد گفت. چنانکه تجربه اخیر در مالدیو همسایه نشان داده است اظهار خواهش مردم بوسیله مؤسسات نماینده باید یک حل مسله قانونی را فراهم کند. رای گیری تاریخ چهاردهم ماه نوامبر در پارلمان سریلانکا سبب آن امید را تهیه می کند. هند رویداد های رو به ظهور را مشاهده میکند. هر تغییر در ملت جزیره ای بنابراین که سریلانکا نزدیک ترین همسایه می باشد مناسبات بین دو همسایه را متأثر خواهد کرد.