پاکستان باز منزوی شد

نویسنده: کوشیک رای

مترجم: محمد انظر نجمی

پاکستان خود را روی مسئله کشمیر گرفتار قید و بند می یابد. اسلام آباد برای جلب توجه بین المللی بر تصمیم هند راجع به الغای وضع خاص ولایت جمو و کشمیر مساعی شدید را به خرج می دهد. دهلی جدید این مطلب را واضح ساخته است که تصمیم اش یک معامله داخلی بود. هند در ارائه نمودن نکته نظر خود نایل به موفقیت آمده است.  این فیصله هند در اغلب پایتخت های جهان پذیرفته شده است.

باز هم، پاکستان مطمئن نیست، آنکشور خود را حتی بوسیله متحدین عمیق اش مجزا می یابد. هفته گذشته، صدراعظم پاکستان و رئیس ارتش آنکشور وزرای خارجه عربستان سعودی و امارات متحده عرب را مدعو کرده بودند. همه آن دو وزیر خارجه اعزامی با حس دپلوماتیک کلاسیک فقط موقف پاکستان را شکیبانه گوش کردند.

از آن پس، وزیر خارجه پاکستان شاه محمود قریشی گفت که “ما امیدوار هستیم که این دو کشور ما را مایوس نخواهند کرد. وزرای آن دو کشور موقف ما را گوش کرده اند.”

بیانیه مشترکی نیز رخ داده نتوانست. هیچکس توقع زیاد نداشت. اما، حتی تجزیه نگاران پاکستان فکر کردند که این چیزی ما سوای یک فرصت عکس گیری نبود. پاکستان ادعا می کند که برای شامل کردن عربستان سعودی و امارات متحده عرب در مساعی دپلوماتیکی اش موفق گردیده است. هر چند، آن دو کشور مهم عرب نفوذ ناپذیر ماندند؛ این امر اشاره می کند که اقدام چانه زنی اسلام آباد بی سود رفت. این جلسه در رسانه محلی پاکستان یک طوفان بوجود آورده است اما مباشرین رسانه این مسئله را مورد انتقاد قرار داده اند.

خود پاکستان برای این قدم غیر عاقلانه متهم می باشد. آنکشور از ملل ثروتمند عرب مبلغ هنگفت تحت برنامه های نجاتی مدت دار می یابد.سال گذشته، اسلام آباد تقریباً شش ملیون دالر از هر دو ریاض و ابوظهبی به دست یافت. سعودی ها آن شهروندان پاکستان را که در سلطنت سعودی زندگی می کنند بعنوان “مسکین” می خوانند، باید از این واقعیت نادیده گیری نشود. در حالیکه کارمندان هندی که قوای کار بزرگی را در اغلب کشورهای خلیج تشکیل می دهند، برای صلاحیت، تعلیم و تربیه، بصارت و دانش تخنیکی شان دانسته می شوند. آنها نقش مهمی را در ساحه اقتصادی کشورهای مسکن شان باز می کنند.

در سال ۲۰۱۶ ، شاه سلمان عربستان سعودی عالی ترین جایزه غیرنظامی آن سلطنت “کمربند شاه عبد العزیز ” به صدراعظم هند نریندر مودی اعطا کرده بود. محمد بن سلمان شاهزادۀ ولی عهد سعودی برای با مبلغ یک صد بلیون دالر سرمایه گذاری کردن در هند تا سال ۲۰۲۱ وعده داده است. در اوایل سال جاری، وی برای سرمایه گذاری ۲۰ بلیون دالر به پاکستان قول داده بود. این مطلب بطور واضح آشکار می سازد که ملل عرب برای بهتر سازی روابط که برای مردم شان سودمند باشد، علاقمند هستند و مذهب یا دین در این مورد فاکتوری نیست . روابط تجارتی مابین پاکستان و عربستان سعودی به سطح فقط ۷.۵ بیلون دالر (۱۸-۲۰۱۷) می باشد درحالیکه تجارت هند و سعودی در همان سال به سطح ۲۷.۵ بلیون دالر بود.

امارات متحده عرب توجه زیاد به پاکستان نشان نداده است. سفیر امارات متحده عرب در هند احمد البنّی از اقدام هند بعنوان یک معامله اداره داخلی و “یک قدم در جهت ثبات و صلح بیشتر” دفاع نموده است. هفته ها بعد، امارات متحده عرب صدراعظم مودی را با عالی ترین جایزه غیرنظامی “وسام زاید” مفتخر ساخت. پاکستان از این قدم این قدر ناراحت گشت که رئیس مجلس سنای وی صادق سنجرانی بازدید اش از امارات متحده عرب را رد کرد.

وقتی که بررسی کنندگان پاکستانی اقدام کشورهای عرب غنی نفت را روی حمایت شان از هند مورد انتقاد قرار داده، مردم پاکستان از رهبران و ارتش شان می پرسند که چرا آنها درباره  بزور فرستادن مسلمانان اویغور در کامپ های آموزش مجدد در چین حرف نمی زنند. ولی آنها بخوبی می دانند که معبر اقتصادی چین- پاکستان برای کشورشان یک شاهرگ می باشد.

پاکستان روی کشت و کشتار و تباهی و ویرانکاری در یمن نیز حرف نمی زند.طمع پاکستان برای کمک نظامی و غیرنظامی آن کشور را از چندین دهه بگزارده که به نفع دیگران کار کند.

تجزیه نگاران فکر می کنند که ممکن نیست دپلوماسی فعال و پرتکاپو برای پاکستان نتایج مطلوب به بار آورد. توقع حمایت زیاد از کشورهای مسلمانان نیز برای آنکشور به هدر خواهد رفت. کشورهای اسلامی درک نموده اند که پاکستان فقط برای ترغیب و تشویق منظور خود علاقه دارد. در دوران ۷۲ سال وجودش آن کشور هیچ قدم برای برآمدن از باتلاق خود نگرفته است.در حالیکه همسایگان اش بطور خوب رشد نموده، اسلام آباد برای بقای وجود اش بر کمک خارجی اتکا دارد و تروریزم در خارج صادر می کند.این امر وضعیت جهانی اش را واقعاً خراب کرده است. وقت فرا رسیده است که پاکستان از این وضعیت بیرون آید و اقدام و تدابیر چاره ساز نماید.