پنجمین خطاب ماهانه صدراعظم مودی تحت برنامه من کی بات

مترجمین: حفیظ الدین و سید عبدالله

هم وطنان عزیزم، سلام بمناسبت فیستوال مقدس دیپاولی، تبریکات به همه شما. ما با سطرهای این شلوک (شعر) آشنایی داریم: “شوبهَم کاروتی کلیانم، آروگیام دهن سمپادا. شترو ُبدّهی ویناشای، دیپاجیوتی نَموستوتی”. پیام چه قدر خوب و با مقصد! این شلوک حاکیست: این نور می باشد که باعث خوشی، سلامتی و خوشبختی شده فکر منفی را از بین می برد و فکر مثبت را می آورد. من به نور یزدانی با احترام، سلام می کنم. برای یادآور ساختن این جشن دیوالی چه راه بهتر از این امر شده می توانست که سعی برای گسترش نور نماییم و تشویق افکار مثبت، از راه دعا برای فرونشاندن احساس دشمنی بعمل بیاوریم؟ این  جشن روزها دیوالی در چندین کشور جشن گرفته می شود و بطور مهم، این به جوامع هندی محدود نیست. حتی حکومت ها، شهروندان و سازمان های اجتماعی، دیوالی را از صمیم قلب با خوشی و جنب و جوش تجلیل می کنند. از یک لحاظ، ایشان یک جهان کوچکِ هند را در محل های خودشان پرورش می دهند.

دوستان عزیز، توریزم فیستوالی جاذبه های هیجان انگیز خودش دارد. هند ما، کشور فیستوال ها، دارای امکانات نا محدود در قلمروی توریزم فیستوالی است. این باید سعی ما باشد که حتمی کنیم که مردم سایر ایالات، سایر کشور ها را وقتی با احترام تمام شامل کنیم که ما جشن های هولی، دیوالی، اونام، پونگل یا بیهو را برگزار می کنیم و روحیه حقیقی شان را گسترش دهیم. اینجا، هر ایالت، هر منطقه از فیستوال های ممتاز پُر می باشد و باعث ایجاد علاقمندی زیاد در مردم از کشور های دیگر می شود. بنا بر این، هندیان مقیم در کشور های خارجی برای بازی کردن در تشویق و فروغ توریزم فیستوالی یک نقش مهم در هند دارند.

هم وطنان عزیزم، در قسمت قبلی برنامه “من کی بات” ، ما تصمیم گرفته بودیم که در این دیوالی، کارهای مختلفی را انجام دهیم. من از همه شما تقاضا کرده بودم که “ناری شکتی هند”، یعنی قدرت و دستآورد زنان هند را تجلیل کنید و این طور به لکشمی هند یعنی رب النوع ثروت تهنیت بگویید و بعد از آن، بزودی، سلسله داستان های الهام بخش بی شمار بر رسانه های اجتماعی صورت گرفت. “کودیپاکا رمیش” از “ورانگل” بر نامو ایپ نوشته است –” مادرم نیروی من است. در سال ۱۹۹۰وقتیکه پدرم درگذشت مسئولیت پرورش پنج پسر به دوش هایش افتاد. امروز تمام پنج برادر در پیشه های خودشان کارخوبی را انجام می دهند. مادرم مصداق خدا برای من است. او در هر مفهوم اصطلاح لکشمی هند هست. ” رمیش جی، تبریکات پر احترام به  مادر شما. “گیتیکا سوامی” که در تویتر فعال است، می گوید که برایش، جگرن خانم خوشبو کنور، دختر تکت فروش اتوبوس که یک گروه از زنان لشکر آسام رائفلز را رهبری کرده است، لکشمی هند می باشد. برای کویتا تیواری، دخترش، لکشمی هند و منبع نیرویش می باشد. او به استعداد خوب دخترش برای نقاشی فخر می کند. او یک مقام خوب را نیز در امتحان سی اِل اِی تی حاصل کرد. در حالیکه میگها جین ذکر کرده است که یک زن نود و دوساله آب آشامیدنی را به مسافر ها در ایستگاه راه آهن گوالیار مفت تقدیم می کرده است.

میگها جی واقعاً از فروتنی و شفقت این لکشمی هند الهام می گیرد. این چنین داستان ها توسط مردم نقل شده اند. آنها را حتماً بخوانید، الهام بگیرید و این چنین نمونه ها را با هم رد و بدل کنید. من به تمام لکشمی های هند با احترام سلام میدهم.

هم وطنان عزیزم، شاعره معروف قرن ۱۷ “سانچی هونّامّا” یک نظم را در زبان کنّر نوشته که همین فکر، همین کلمات مربوط به هر لکشمی هند را که ما به آن اشاره  کردیم، در بر دارد. آمده است که بنیاد فکر مذکور در خود قرن هفدهم گذاشته شده بود. شما زیبایی کلمه، احساس و فکر را در این نظم بزبان کنّر ملاحظه خواهید کرد که معنی اش این است ” هیمونت، صاحب کوه بخاطر دخترش پاروتی، “رشی بریگهو” بخاطر دخترش لکشمی و مَلِک جَنَک بخاطر دخترش “سیتا” مشهور شدند. دختران ما سرمایه و فخر ما هستند … تقوی فوق العاده شان، ساختار اجتماعی ما را در مهد تمدن ما تشکیل داده و آینده درخشان شان را اطمینان می دهند.

هم وطنان عزیزم، ۱۲ ماه نوامبر سال ۲۰۱۹ روزی می باشد که ۵۵۰ مین “پرکاش اتسو” یعنی جشن سالگر گرونانک دیو جی در سراسر جهان تجلیل خواهد شد. تابناکی نفوذ گرونانک دیو جی نه فقط در هند بلکه در سراسر جهان را می توان احساس کرد. بسیاری از برادران و خواهران سیک ما ساکن  در سایر کشور ها صمیمانه و متعهدانه از ایده ها و آرمان های گرونانک دیو جی پیروی می کنند. من هرگز نمی توانم زیارت از درمسالها در ونکوور و تهران را فراموش کنم. چیزهای زیاد درباره گرو نانک دیو جی وجود دارند که من با شما تسهیم کرده می توانم. اما آن نیازمند چندین برنامه من کی بات خواهد بود. او بزرگترین اهمیت را به روحیه خدمت داد.

گرو نانک دیو جی اعتقاد محکم داشت که هر خدمتی که بدون توقع انجام شود ماورای ارزش مادی آن است. او در برابر بدی های اجتماعی مانند لمس ناپذیری محکم ایستاد.  شری گرونانک دیو جی پیام خود را به همه گوشه و کنار های جهان رساند. آن حضرت درزمان خودش سفرهای زیادی را انجام داده بود و هر جائیکه رفت، دلها را بوسیله صراحت و رک گویی، متانت و فروتنی و سادگی، تسخیر می کرد. گرونانک جی چندین سفر روحانی مهم را که” اُداسی” خوانده می شود، انجام داد. وی پیام هماهنگی و برابری را در شمال، جنوب، شرق و غرب که سفر نمود، به مردم ارائه کرده و با مردم عامه، درویشان، مرتاضان و زهدان دیدار کرد. می گویند که مرد مقدس محترم آسام، شنکر دیو نیز از او الهام گرفت. او به سرزمین مقدس هری دُوار نیز سفر کرد. یک جای مقدس در کاشی وجود  دارد که درمسال گورو باغ نامیده شده است. باور می شود که گرونانک دیو جی آنجا توقف نموده بود. حضرت گورونانک دیو از مقامات مقدس بودایی مانند راجگیر و گیا نیز دیدن کرد. سفر هایش به جنوب او را به سریلانکا نیز بردند. در دوران سفرش به بیدر در کرناتک، او یک راه حل برای مشکلات آبی که مردم آنجا دُچارش بودند، طرح نمود. گرو نانک جهیرا صاحب یک جای مشهور متعلق به آن حضرت در بیدر می باشد که یاد هایش را در خود می پرورد. طی یک سفر روحانی “اُداسی” گرو نانک دیو جی در شمال به کشمیر و نواحی همسایه سفر کرد. این سفر یک پیوند قدرتمند را میان پیروان سیک و کشمیر تشکیل داد. بعلاوه، گرونانک دیو جی به تبت رفت، جائیکه مردم او را رتبه یک گرو دادند. او در ازبیکستان نیز محترم شمرده می شود که از آن دیدن کرده بود. در دوران یک سفر روحانی اُداسی، او به چندین کشور اسلامی به شمول عربستان سعودی، عراق و افغانستان نیز سفر کرد. او در قلوب میلیون ها نفر جای یافت که از پیام هایش با صمیمیت کامل پیروی کردند، و این عمل در زمان فعلی هم ادامه دارد. فقط چند روز قبل، سفرای کبیر از حدود هشتاد و پنج کشور از دهلی به امرتسر رفتند. ایشان، آنجا در گولدن تیمپل یعنی معبد طلایی، که پانصد و پنجاهمین “پراکاش پرو” گرونانک دیو جی را تجلیل می نماید، زیارت کردند. بعلاوه این زیارت، همه این سفرای کبیر فرصتی برای بیشتر دانستن راجع به سنن و کلتور سیک ها داشتند. بعد از آن، چندین سفیر کبیر عکس هایی را با احسسات و تجربیات با شکوه شان در صفحات اجتماعی ثبت کردند. این آرزوی صمیمی من است که افکار و آرمان های گرو نانک دیو جی را ما در زندگی فراگیریم. خدا کند که این آرزویم جامه عملی بپوشد.

برادران و خواهران عزیزم، مطمئنم که همه شما اهمیت سی و یکم ماه اکتوبر را یاد می  آورید. این روز با سالروز تولد مرد آهنین هند، سردار ولّب بهای پتیل، نیروی یکی کننده در متصل نمودن ما بحیث یک ملت، قهرمان ما مصادف است. از یک طرف، سردار پتیل صلاحیت نادر متحد کردن مردم را داشت و از طرف دیگر، او قادر بود که یک تعادل را با مردمی برقرار کند که در نظریات، با او توافق نداشتند. سردار پتیل حتی کوچکترین چیز ها را بدقت ملاحظه نموده آنها را همزمان بر آورد و ارزیابی می کرد.

او یک مرد تفصیل در مفهوم حقیقی اصطلاح بود. همراه با آن، او در سازمان دادن هنر ها نیز ماهر بود. طرح نمودن پلان ها و استراتژی ها صلاحیت قدرتمند اساسی اش بود. وقتی که ما درباره طرز کار سردار صاحب می خوانیم  و می شنویم، ما از بزرگی و دقیق بودن در پلان گذاری اش آگاه می شویم. در سال 1921، در اجلاس حزب کنگرس در احمد آباد، قرار بود که هزاران نماینده از سراسر کشور اشتراک نمایند. وظیفه نظارت کردن بر تمام ترتیبات به سردار پتیل سپرده شد. او از این فرصت برای بهتر کردن شبکه آب رسانی شهر استفاده کرد. وی اطمینان داد که حتی یک شخص واحد هم با مشکل آب مواجه نشود. نه فقط آن، وی درباره حفاظت و امنیت کفش ها و چمدان نمایندگان نیز نگران بود. برای اطمینان حاصل کردن آن، آنچه او کرد شما را حیران خواهد کرد. وی با کشاورزان تماس داشت و از آنها تقاضا کرد که کیسه های خریطه را سازند.  آنها ساخته شدند و به نمایندگان فروخته شدند. آنها کفش ها را در داخل کیسه ها گذاشته و بدون تنش فکر دزدیده شدن، با خود بردند. از طرف دیگر، این کار باعث افزایش در فروش خریطه ها شد. کشور ما همیشه از سردار پتیل برای نقش مهم اش در مجلس مؤسسان سپاسگزار خواهد بود. وی سعی کرد که گنجاندن حقوق بنیادی را حتمی کند که امکان تبعیض بر اساس نژاد و جامعه را خاتمه داد.

دوستان عزیز!

همه ما میدانیم که اولین وزیر داخله هند آقای ” سردار پتیل ” مسئولیت عظیمی را بر عهده گرفت،  و وظیفه تاریخی ادغام ایالت های شاهزاده نشین را انجام داد. بررسی دقیق رویدادها بهترین وصف او بود. از یک طرف، او بر ایالت های حیدرآباد، جوناگر و سایر ایالت ها تمرکز کرده و از طرف دیگر او با دقت مسئله ” لکش دیپ” را از دور تحت نظر داشت.

فی الواقع، وقتی ما متذکر تلاشها و نقش سردار پتیل در اتحاد ایالات می شویم، فقط چند ایالت می شویم، نام فقط چند ولایت می بریم. درحالیکه نقش او بسیار فراتر و گسترده تر از اینها” لکش دیپ” بوده و فقط در منطقه کوچک لکش دیپ می باشد. “لکش دیپ” یکی از مناطق زیبای و دلپذیر هند است. پس از تقسیم کشور در سال 1947 یک همسایه ما نظر بد بر لکش دیپ انداخته و یک کشتی را با بیرق خود به طرف جزایر مذکور روانه ساخته بود. اما هنگامیکه سردار پتیل از این موضوع مطلع شد، در زمینه اقدام در این موضوع اتلاف وقت نکرد. او به برادران ” مودالیار” آرکوت راما سوامی” و آرکوت لکشمَن سوامی” دستور داد که بدون اتلاف وقت و تحت یک عملیات همراه با مردم ” تراوانکور” به  لکش دیپ رفته پرچم سه رنگی را بر افراشند. در اثر این دستورِ سردار پتیل، پرچم سه رنگی بلا فاصله برافراشته شد و خواب و خیال زشت همسایه نابکار ما برای الحاق نمودن لکش دیپ خنثی شد. پس از این واقعه، سردار پتیل از برادران “مودالیار” خواست تا شخصا تمامی امور مربوط به انکشاف و ترقی “لکش دیپ” را بر عهده گیرند. امروزه، لکش دیپ یک نقش حیاتی را در پیشرفت هند ایفا می نماید. جزایر مذکور یکی از مناطق جذب توریست عمده بحساب میاید. امیدوارم که فرصتی برایتان پیش بیاید تا از جزایر قشنگ و مخصوصا سواحل ” طبیعی این منطقه” را ببینید.

هموطنان عزیزم، روز ۳۱ اکتوبر سال ۲۰۱۸ روزی است که  “مجسمه اتحاد” به یادبود سردار پتیل به ملت هند و جهانیان هدیه شد. باید گفت که این بلندترین مجسمه در جهان می باشد و حتی بیش از دو برابر بلندی “مجسمه آزادی” در امریکا است. داشتن بلندترین مجسمه در جهان باعث میشود هر هندی سرش را با افتخار بالا گرفته و به خود و کشور خود فخر کند. شما بیشتر خوشحال خواهید شد اگر بدانید در طول یک سال گذشته بیش از ۲۶ لک جهانگرد از مجسمه ” اتحاد” دیدن کرده اند. تکریم و ارادت به سردار پتیل در قلب هر شخص و در هر خانه منعکس میشود. علاوه بر این، تعداد زیادی از مراکز تفریحی از جمله ” باغ کاکتوس”، ” باغ پروانه”، جنگل سافاری و پارک برای کودکان و همچنین یک گلخانه را در خود جای داده است که همه این موارد در ارتقا و بهبود وضعیت اقتصادی منطقه نقش بسزایی دارند. مردمان محلی منطقه نه تنها فرصت های شغلی خوبی را بدست میاورند، بلکه میتوانند به طور شخصی مهمانسراهایی را برای توریستان مهیا ساخته و کسب درآمد داشته باشند. برنامه آموزش حرفه ای مهمانداری برای مهمانسراها در نظر گرفته شده است. در حال حاضر دهقانان منطقه شروع به کشت میوه دراگون کرده و من مطمئن هستم که این شیوه به زودی به یکی از منابع درآمد مهم و عمده دهقانان منطقه مبدل خواهد شد.

دوستان عزیز!

برای ملت ما و ایالات تشکیل دهنده کشور و همچنین برای صنعت توریزم، مجسمه “اتحاد” میتواند یک موضع تحقیق و تخصص باشد. ما همگی شاهد این حقیقت هستیم که چگونه در طی یک سال، یک منطقه به مرکز مشهور توریزم در سطح جهان تبدیل شده است. مردم از سراسر کشور و خارج از کشور به این منطقه سفر می کنند. شاهد هستیم که یکی پس از دیگری خدمات ترانسپورت، مهمانسرا و رهنمای توریستان چگونه خودبخود ارتقا یافته و خدمات رسانی میکنند. باید گفت که یک اقتصاد بزرگ در حال رشد بوده و مردم نیز با توجه به خواست و نیاز جهانگردان تسهیلات مورد ضرورت را مهیا ساخته و فراهم میکنند. لازم به ذکر است که دولت نیز در این جا نقش خودش را ایفا کرده و خدمات رسانی میکند.

دوستان عزیز!  مردم هند دیگر در صنعت توریزم چیزی کم نخواهند داشت، چرا که این حقیقت را مجله ” تایمز” نیز اشاره کرده و “مجسمه اتحاد” دراین منطقه را در لیست 100 مرکز مهم جهانگردی در جهان، قرار داده است. البته امیدوارم که همه شما وقت ارزشمندتان را برای بازدید از “مجسمه اتحاد” اختصاص داده و  از این مجسمه منحصر بفرد دیدن نمایید. درخواست من اینست که هر هندی که قصد دارد برای تفریح به مسافرت برود، باید حداقل 15 مکان توریستی هند را با فامیل دیدن کرده و شبی را در هریک از این مقاصد بگذراند.

دوستان عزیز، همانطور که شما میدانید، از سال ۲۰۱۴ تاکنون روز ۳۱ اکتوبر هرسال بعنوان ” روز اتحاد ملی” تجلیل می شود. این روز پیامی را میرساند که ما بخاطر حفاظت از اتحاد، صداقت و امنیت هر قیمتی را میپردازیم. ما امسال نیز مانند سال گذشته، بروز 31 اکتوبر “دوش برای اتحاد” را ادامه میدهیم. مردم از همه اقشار جامعه در این دوش شرکت خواهند کرد.  دوش برای اتحاد،، سمبولی برای اتحاد ملت میباشد و بیانگر وحدت ملت است و با اهداف دست جمعی – یک هدف، یک بارت، سریشت بارت به یک سمت پیش می رود.

در 5 سال اخیر شاهد بوده ایم که نه تنها در دهلی، بلکه در صدها شهر دیگر  هند، مناطق مختلف، تحت دولت مرکزی و ولسوالی ها و حتی در کوچکترین شهرها همه مردم از بزرگ تا کوچک، از پیر تا جوان همه و همه برای ” اتحاد سرتاسری” کوشش کرده و کارهایی را انجام میدهند. باید گفت که در حال حاضر این امر در سرتاسر هند به یک ماراتن ملی مبدل گشته است دوش برای اتحاد یک وسیله بی نظیر نیز می باشد. دویدن برای فکر، بدن و روح بسیار مفید است. در “دوش برای اتحاد” نه تنها که باید بدویم، بلکه باید روح اتحاد و همبستگی سراسری را نیز به نمایش گذاشته و گسترش بدهیم. ما خود را با این شعار متصل میدانیم ” ایک بارت، سریشت بارت” (یک هند متحد و عالی)، و نه تنها بدن مان، بلکه فکر و ارزشهای سیستم کشوری مان نیز باید در جهات اتحاد و یکدلی پیشرفت کرده و هند را به جایگاه رفیعی سوق دهد. بنابراین به شما میگویم که در هر شهری که زندگی میکنید، میتوانید مکان برای “دوش برای اتحاد” را یافته و در آن اشتراک نمایید. همچنین شما میتوانید با مراجعه به وبسایت دولتی ” www.runforunity.gov.in” معلومات مزید را در رابطه به این مارتن بدست بیاورید. شما در این وبسایت میتوانید آدرس مکانهای مشخص شده برای  “دوش اتحاد” را در سرتاسر هند بیابید. امیدوارم که همه شما بروز 31م اکتوبر در دوش برای اتحاد نه تنها برای اتحاد هند، بلکه برای صحتمندی خودتان نیز اشتراک نمایید.

هموطنان عزیز من!

سردار پتیل برای پیشرفت ملت مان، همه اقشار ملت را متحد ساخت. مسئله و ایده اتحاد ملی باید در زندگی ما الگو قرار گرفته تا کشور را به پیشرفت همه جانبه برسانیم. ما باید مسله اتحاد را در سرتاسر کشور در هر نقطه و مکانی همگانی کرده و آنرا اعاده نماییم. هموطنان عزیز من! کشور ما همیشه برای استحکام اتحاد و هم آهنگی اجتماعی در کشور فعال و مواظب بوده است. اگر ما به دور و بر خود بنگریم، میتوانیم صدها نمونه از این هماهنگی در برپایی اتحاد را در کشور بیابیم. اما متاسفانه بعضی وقتها این هم روی می گیرد که تلاش و سهم جامعه از اذهان ما محو می شود.

دوستان عزیز من! سال ۲۰۱۰ را به یاد دارم که محکمه عالی ” الله آباد” در آن زمان حکمش را در مورد ” رام جَنَم بومی” در سپتمبر همان سال داد. شما می توانید حافظه خود را کمی به آن زمان برگردانید و در مورد اوضاع آن زمان یاد کنید. مردمان گوناگونی در آن زمان حضور داشتند. بسیاری از گروه های مغرض اشتیاق داشتند تا از این وضعیت به نفع و سود خودشان سوء استفاده کنند. آنها از زبانی بهره میبردند که تنشها را در منطقه افزوده و فضا را متشنج تر میکرد.  تلاش شد تا صدای بلندگوهای مختلف برانگیخته شود. بعضی ها صداهایشان را بلند و بلندتر کردند تا تنشهای مشخصی را در مناطق مشخص ایجاد کنند. و ما میدانیم که چگونه و چطور این گفتگوهای بی مسئولانه در حال گسترش بود. اما این سناریو فقط برای ۵ یا ۷ روز دوام و ادامه داشت، پس از آن، حکم محکمه آرامش را ایجاد کرده و روحیه مردم را در سرتاسر کشور نیز تغییر مثبت داد.

از سوی دیگر، مشکلات و تنشهایی به مدت یک یا دو هفته ایجاد شد، اما وقتی محکمه تصمیم اش را در مورد ” رام جنم بومی” اتخاذ کرد، دولت، احزاب سیاسی، سازمانهای اجتماعی، جامعه مدنی، نمایندگان مردم از سراسر کشور اظهاراتشان را محدود و متعادل تر کردند. تلاشهایی صورت گرفت تا تنشها در زمینه  اجتماعی و سیاسی کاهش یابد. من آن روز را به وضوح به یاد دارم و هرگاه به یادم میاید، به تصمیم محکمه افتخار میکنم که چگونه باعث شد در سرتاسر کشور این تنشها کاهش بیابند. باید این رویداد ها همیشه در فکر و ذهن ما بماند چون اینها به ما قوت زیاد می بخشند. آن روز، آن لحظه، در همه ما روح اقدام به وظیفه برانگیخته شده بود. این یک نمونه بارزی است برای نشان دادن اینکه، قدرت ما در اتحاد ماست و برای تقویت این اتحاد باید هرچه بیشتر تلاش کنیم.

هموطنان عزیز من، در روز ۳۱ اکتوبر و در همین روز، صدراعظم فقید ما، خانم ” اندیرا گاندی” به قتل رسانیده شده بود. آن یک لحظه غم انگیز و تلخی برای کشور ما بود. امروز من به ایشان درود میفرستم.

هموطنان عزیز، امروز اگر یک داستان از یک خانه به خانه دیگر برسد، و گوش به گوش به سرتاسر کشور شنوانده شود، از شمال به جنوب، از شرق به غرب و از هر گوشه و کنار کشور شنیده شود، این خود بیانگر آن خواهد بود که این قصه باید در زمینه صحت و آبرسانی باشد. هر شخص، هر خانواده، هر قریه میخواهد تجربیات شان را در زمینه ماموریت صحت بازگو کنند، چراکه در پشت مسئله صحت، توانایی و تلاش  ۱۲۵ کرور جمعیت هند نهفته است.

دستاوردهای این مسئله نیز به سود همین ۱۲۵ کرور نفر باز میگردد. چیزی را که من شنیده ام و در موردش فکر میکنم با شما درمیان میگذارم. فقط تصورش را بکنید که در بزرگترین میدان جنگی جهان، شرایط بگونه ای است که دمای هوا از صفر درجه به منفی ۵۰ الی ۶۰ درجه سقوط میکند. دراین شرایط اکسیجن در هوا به حداقل میرسد. باید گفت که زندگی در چنین شرایطی برای هر شخص بسیار سخت بوده و بدون مشکل نمیباشد. در چنین شرایط سخت و دشوار، سربازان شجاع ما نه تنها از مرزهای سرزمین مان دفاع میکنند، بلکه در این زمان کمپین ” سواچ سیاچِن”( سیاچین پاک)  را نیز انجام میدهند.

من به نمایندگی از هموطنانم، تعهد شگفت آور اردوی ملی هند را در این مورد ستایش قرار می دهم و اظهار سپاس میکنم. آنجا بدآن قدر سرد است که امکان دارد هر چیزی متلاشی گردد. در چنین شرایطی تفکیک و مدیریت زباله ها و پس مانده ها به خودی خود کار بسیار مهمی میباشد. در این باره، بايد گفت جمع آوری و دفع ۱۳۰ تُن زباله از یخچالها و نواحی اطراف که برای محیط زیست شکننده آن کاری بسیار حیاتی میباشد، انجام شد، که به خودی خود کاری بسیار مهم و ارزشمندی است. حفاظت از محیط زیست و حیات وحش مانند حفاظت از گونه های حیوانی کمیاب مانند پلنگ برفی، بزکوهی و خرس قهوه ای نیز بسیار مهم و در دست اجراست. ما میدانیم که سیاچین بعنوان یک یخچال، یک منبع آب برای دریاها و آب آشامیدنی میباشد. بنابراین، براه انداختن کمپین صحت و پاکسازی بدین معنی است که پاکی آب دریاهایی چون ” نوبرا” و ” شیوک”، آب آشامیدنی را برای باشندگان و حیوانات مناطق مذکور فراهم کرده و صحت آنان را تضمین میکند.

هموطنان عزیز من، فستیوالها و جشنها، ما را برای عرصه بهتری از زندگی از خواب غفلت بیدار میکنند. بطور مثال، فستیوال دیوالی، یک رسم در همه خانواده ها میباشد که برای هم هدیه میخرند، چه بزرگ و یا کوچک. من قبلا گفته بودم و باز هم میگویم، سعی و تلاش کنید تا از محصولات داخلی خریداری کنید. نیازی نیست چیزی را که قریه خودمان تولید کرده است، برویم و آنرا از شهرها بخریم. نیازی نیست جنس خارجی را بخریم، اگر جنس وطنی اش موجود میباشد. ما باید تلاش کنیم که محصولات وطنی را خریداری کنیم. ۱۵۰ همین سالگرد تولد گاندی، به نوبه خود جشن بزرگی خواهد بود. و من به این عقیده استم که ما باید محصولات صنایع دستی خود را که توسط بافندگان هنرمند ” کهادی” تولید شده اند را خریداری کنیم.

حتی در فستیوال دیوالی، شما باید چه کم و یا زیاد باید قبل از دیوالی اجناسی را خریداری کنید. اما در این میان کسانی هستند که فکر میکنند که اگر بعد از دیوالی برای خریداری بروند میتوانند اجناس را با قیمت و بهای کمتری خریداری کنند. بنابر این میتوان گفت، که تعداد زیادی از مردم هستند که خریداری هایشان را به بعد از دیوالی موکول کرده اند. در اینجا مایلم بهترین شادباشها و تمنیات خویش را بابت دیوالی به شما تقدیم کنم. مایلم شما را ترغیب کنم تا به بازارها رفته و جزئی از این کمپین شده و اجناس داخلی و وطنی را خریداری کنید. ما خودمان باید شاهد باشیم که چگونه میتوانیم نقش عمده ای را در زنده نگهداشتن آرزو و رویای “مهاتما گاندی” داشته باشیم. من دوباره و بازهم دیوالی را به شما مبارک باد و شادباش میگویم. ما در دیوالی هر نوع پتاقی را به آتش میکشیم، اما دربرخی موارد بخاطر غفلت و بی احتیاطی ما، منجر به آتش سوزی میشود. باید احتیاط کنیم، چراکه ممکن است کسانی مجروح شوند. من از شما تقاضا دارم تا تمامی موارد احتیاط را مراعات کرده تا بهترین لذت را از این فستیوال ببرید. باز هم از صمیم قلب به شما شادباش و تبریک عرض میکنم.

سپاس از همه شما.