یک صبح جدید در شبه جزیره کوریایی

نویسنده:راجا رام پاندا

مترجم: سیما احمدی

تنش ها در شبه جزیره کوریایی تا حدودی کاهش یافته است پس از اینکه جنوب و کوریای جنوبی و شمالی نخستین جلسه دو جانبه  سطح بالا در این هفته در روستای مرزی بانمون جوم در منطقه غیر نظامی بر گزار نمودند  این مذاکرات سطح بلند میان دو کوریا در پرتو مدت دو ساله پر سر و صدا برگزار شد که طی آن کوریای شمالی مجموعه ای از موشک ها را پرتاب کرد و آزمایش های هسته ای انجام داد که منجر به مبادلات جنگجویانه میان کیم جونگ اون و رئیس جمهور دونالد ترمپ می شود. آخرین گفتگو بین دو کوریا در دسامبر ۲۰۱۵ برگزارشده بود.

تصمیم به برگزاری مذاکرات بعد از اینکه رهبر کوریای شمالی کیم جونگ اون در سال نو میلادی خود ابراز تمایل به همکاری با جنوب را  کرد و ابراز تمایل به فرستادن یک هیئت برای شرکت در بازی های المپیک زمستانی پیونگ چانگ نمود که توسط کوریای جنوبی از ۵فبروری میزبانی می شد، گرفته شد پس از آن، مون جائه ان رئیس جمهور کوریای جنوبی به ایالات متحده تماس داشتند و هر دو موافقت کردند تا تمرینات نظامی سالانه خود را پس از بازی های المپیک زمستانی به تعویق بیندازند.

پیونگ یانگ تمرینات نظامی معمولی بین کره جنوبی و آمریکا را به عنوان آمادگی برای جنگ می بیند. آقای مون به قدرت رسید که تحت پیگیری استراتژی تعامل با شمال قرار دارد. او به پیشنهادات مذاکرات مثبت پاسخ داد وقتی که کیم جونگ یون گفت که وی برای مذاکرات با این شرط آماده است که کشورش با “تولید انبوه” کلاهک های هسته ای جلو خواهد است.

پیونگ یانگ پیشنهاد سئول برای برگزاری نشست درپان مون جوم را پذیرفت تا درباره  فرستادن ورزشکاران کوریای شمالی به المپیک زمستانی سخنرانی کند. هیئت پنج عضوی کوریای جنوبی به رهبری وزیر اتحاد ، چومونگ –یان بود. هیئت پنج عضوی پیونگ یانگ بوسیله ری سون گون، ریاست کمیته شمالی اتحاد صلح آمیز کوریا رهبری شد. علاوه بر مشارکت ورزشکاران کوریای شمالی در بازی های زمستانی، هر دو طرف نیز در مورد چگونگی بهبود روابط، از جمله عدم تمدید هسته ای کوریای شمالی بحث کردند. با توجه به پیشنهاد مون شاخه زیتون، چونکه پیشنهاد داد که “منافع هر دو طرف رو به رو با کوریای شمالی بدون در نظر گرفتن زمان، مکان و شکل” مورد بحث قرار گیرد.

احزاب سیاسی در کوریای جنوبی بر سر مذاکرات میان کره ای تقسیم می شوند. حزب محافظه کار لیبرتی کوریا، دولت “مون” را هشدار داد تا اجازه ندهد که خود را به شمال بسپارد. حزب اظهار داشت که پیونگ یانگ سعی در ایجاد اصطکاک در کوریای جنوبی و ایجاد اختلافات در  روابط با آمریکا دارد. منتقدان دیگر معتقد بودند که این بحث ها تنها به شمال کمک خواهند کرد که زمان برای تکمیل برنامه توسعه هسته ای خود را فراهم کند. پاسخ سریع دولت مون به پیشنهاد کیم برای گفتگو نیز توسط چون یونگ وو، مشاور اسبق امنیت ملی کره جنوبی، مورد انتقاد قرار گرفت و او به مون بر خورد داشت که بدون اقدام شایسته مقابله نباید به دام کیم افتد.

نتیجه عمده این اقدام ابتکاری میان دو همسایه پر تنش این بود که با وجود اختلاف شدید، هنوز هم تمایل وجود دارد که در صلح باقی بمانند. در بیانیه مشترک، هر دو طرف اعلام کردند که  مذاکرات نظامی “برای تضعیف تنش های نظامی فعلی” در یک روحیه قابل توجه در روابط بین کشورهای همسایه در سال های آینده است. آنها همچنین تصمیم گرفتند با ایجاد محیطی برای صلح تلاش های مشترک برای وحدت مردم و مصالحه ایجاد کنند. پیش بینی می شود پیشرفت های بزرگ روابط خیلی زود است. در حقیقت این هماهنگی در طول مذاکرات نبود. پیونگ یانگ این ادعای که کوریای جنوبی را رد  می کند که عدم سلاح  هسته ای به بحث گذاشته شده و می تواند بخشی از مذاکرات نظامی باشد. نماینده ارشد رژیم پیونگ یانگ ری هیچ فرصتی را برای تهدید به ایالات متحده از دست ندارد.

کوریای جنوبی دور دیگری از احضار مجدد خانواده ها را که در طول جنگ کوریا جدا شده  بودند، براه انداخت. برای این، یک پنجره می تواند وجود داشته باشد، زیرا شمال این پیشنهاد را نفی نمی کند. مردم کوریای جنوبی حتی پیشنهاد دادند که هزینه های هیأت نمایندگی از شمال بازی های زمستانی را تا حدودی تحمیل کنند. چین، روسیه و جاپان در بیانیه های عمومی از این مذاکرات  استقبال کردند. مذاکرات می تواند یک دور جدید برای صلح در شبه جزیره مشکل ایجاد کند.

هند روابط قدیمی با منطقه دارد. دهلی جدید معتقد است که بازیکنان منطقه باید در میز مذاکره شرکت کنند و به یک راه حل قابل قبول برسند. مذاکرات بین سئول و پیونگ یانگ این امید را بوجود می آورد که با وجود تنش های موجود، وضعیت بتواند پایدار بماند.