هند حامی رویکرد صبور ومصالت آمیز می باشد

نویسنده:دکتر آش نارایان روی

 مترجم:شمس شیروانی

 تنش مداوم هند و چین درمنطقه دوکلام وموضع گیری جنگ کرایانه بیجینگ برسر مسئله مذکور یک وضع انگیزنده  گمراه کننده می باشد. تحلیل گران استراتژیکی بسوی روش نامساعد غیرعادی استفاده شده توسط رسانه های چینی اشاره می کنند. میزان بسیج نیروها درمنطقه نیز بی سابقه می باشد. تنش جاری در 16 ژوئین هنگامی بروز کرد که یک ستون نیروهای چینی همراه با خودروها و دستگاه های جاده سازی بسوی جنوب در داخل خاک بوتان حرکت نمودند. بوتان دارای مناسبات نزدیک ارتشی واقتصادی با هند می باشد وبر حسب تقاضای تیمفو بوده که هند نیروهایش را برای مقاومت با پیشروی های چینی اعزام نمود.

ظاهر است که رسانه های چین لفاظی خود علیه هند را به ترغیب اولیای امور انجام می دهد درحالیکه واکنش هند بسیار استوار با کوششی برای فرونشاندن تنش بوده است. علت دریافتن روش برخورد سرسخت چین در این مورد دشوار نیست. چین تحت رهبری رئیس جمهورشی جین پینگ راجع به موضوعات متعدد ازجمله درمعاملاتش با بیشتر از یک دوجین کشورهمسایه خود خیلی فشارآورمی باشد. ستیزگرایی بیجینگ نسبت به دریای چین جنوبی نیز مایه نگرانی کشورهای همجوار می باشد.

بادرنظرگرفتن تجربات اخیر واضح است که چین دیگر برحرفها و سیاستهای ظاهری خود پا برجا نمی باشد که مبنی بر قیام مصالحت آمیز ومتوافق بوده پابرجا نیست. معاون رئیس پارلمان اروپا این مطلب را بازور فهمانیده است و اظهار نموده که چین از یک سیاست خارجه پیروی می کند که از فورمهای پذیرفته شده بین المللی بطور یکسره عدول می کند. اطمینان بیجینگ به جامعه بین المللی دال بر اینکه قیام مصالحت آمیز وی نظام بین المللی را مورد تهدید قرار نخواهد داد برهمه آشکار است .

جهان توانایی ارتشی رئیس جمهور شی جین پینگ و فشاری در پشت رویای چین برای رستاخیزعظیم ملت چین را مشاهده کرده است. بعضی دانشوران از روش برخورد گذشته چین یادآوری می کنند که در صدد گستردن مرزها با ادعای حکومت مطلقه برهمسایگان کوچکتری بوده است. امپراطوری های چینی هیچ قوت از تاخت و تازهای نظامی خود شرمسار نبوده اند. عواملی داخلی نیز برای برخورد متخاصم فعلی ذکر شده اند. رئیس جمهور شی خود را بعنوان رهبر اصلی به اثبات رسانیده است که یک علامت تادیب کننده از قدرت و نفوذ او تلقی می شود. او در سال 2012 به مقام رهبری ملی نایل آمد و از آن ببعد اقتصاد و ارتش چین ر ا پرنفوذ ساخته است. ابتکار عمل “نوار و جاده” او را از لحاظ بین المللی برجسته ساخته است و بسیاریها یک رابطه ای را میان 19 مین گردهمایی آتی ملی حزب کمیونیست وروش کنشگرای او بر تقاطع سه گانه هند ، چین و بوتان مشاهده می کنند. این گردهمایی احتمالاً شی را برای یک دوره دیگری پیشنهاد وتائید نماید.

واکنش هند نسبت به انگیزش های رسانه های چینی هوشیار، سنجیده و عاقلانه بوده است. پوشش رسانه ها از تنش محدود بوده است. دهلی نوتاکید برای آن داشته که کانالهای دیپلماتیک جهت رفع اوضاع نامساعد موجود باشد . جی شانکار وزیر امور خارجه هند اخیراً اظهار داشت که هیچ علتی وجود ندارد که چرا هر دوکشور باصلاحیت حل وفصل آن مسئله برخوردار نباشند. باوجود روش واسنجیدۀ جی شانکار که گفته بود که  هند وچین نباید اختلافات را به درگیری مبدل سازند، رسانه دولتی چین به شدت بخشیدن مسئله ادامه می دهد. نظریه غیرمعقول خبرگذاری شین هوآ که” خط مرزی،آخر خط است” و هیچ جایی برای مذاکرات وجود ندارد تا وقتیکه نیروهای هندی عقب کشی نکنند به حل کردن مسئله کمک نخواهد کرد.