پاکستان تنها و مجزا شده است

نویسنده: کاوشیک روی

مترجم: دکترنعیم الدین

کوشش‌های پاکستان برای بین المللی سازی مسئله کشمیر، ناکام شده است. حتی دوستان صمیمی و دیرینه‌اش مانند چین و عربستان سعودی هم از پاکستان حمایت نمی کنند. هردو ریاض و بیجینگ به اسلام آباد گفته اند که آنها نمی توانند دراین مورد چیزی زیاد بکنند. درحقیقت این کشورها خواستار نگهداری صلح و آرامش شده اند. هردو کشور از پاکستان خواسته اند که صبر و تحمل را اختیار نماید.

فوراً پس ازآنکه هند برای ملغی سازی ماده ۳۷۰ قانون اساسی نسبت به کشمیر اعلام نمود، مامورین نظامی و غیرنظامی پاکستان خیلی فعال شدند. هند، ایالت سابق جامو وکشمیر را به دوقسمت تقسیم کرده است که اکنون قلمروی دولت مرکزی خواهند بود یعنی جامو وکشمیر و لداخ. این اقدام با تصویب هردو مجلس پارلمان هند برداشته شده است. هدف این اقدام تسریع نمودن آهنگ توسعه و عمران در دو قلمروی مرکزی می باشد. ازاین اقدام هندی، رخنه اندازی و تروریسم پاکستان در امتداد مرز هم بسته خواهد شد. این نوع عملیات تروریستی از سی سال گذشته در جامو وکشمیر ادامه می یافت.

ملغی سازی ماده ۳۷۰ ازطرف هند و تشکیل دو قلمروی دولت مرکزی، همه تبلیغات پاکستان را خنثی ساخته است. اسلام آباد بخوبی می داند که کشمیر یک مسئله داخلی هندی است و ملل دیگری حق ندارند در آن مداخلت بکنند.

اقداهم هند، دینامیک ناحیوی را هم عوض نموده است. پاکستان هرگز امیدوار این نوع اقدام هندی نبود. پاکستان فکر می کرد که آن کشور قادر خواهد شد مئسله کشمیر را زنده نگهدارد و آن را طبق خواهشات خود استعمتال بکند ولی اکنون پاکستان مجبور خواهد شد اختیارات دیگری را تلاش بکند.

 از لحاظ تاریخی، پاکستان همیشه برسرِ مسئله کشمیر مواجه با شکست شده ست. پاکستان هرگز این امر را قبول نکرده بود که الحاق جامو وکشمیر با هند، مکمل بود. آن ایالت سابق، قسمت جدانشدنی هندی بوده است. درحقیقت پاکستان بیش از ۱۳ هزار کیلومیتر خاک هندی را در کشمیر بطور غیرقانونی زیر تصرف خود دارد. پاکستان باید آن خاک هندی را تخلیه نماید.

پنج عضو دایمی شورای امنیت سازمان ملل مانند آمریکا، انگلستان، فرانسه و روسیه هیچ نوع حمایت و پشتیبانی را به پاکستان نسبت به ملغی سازی ماده ۳۷۰ از طرف هند، عرضه نه نموده اند. روسیه از اقدام هند حمایت نموده است. مسکو گفته است که اقدام هند در داخل چهار چوب قانون اساسی آن کشور بود. روسیه اظهار امیدواری نموده که مسایل میان هند و پاکستان تحت قرارداد شیملا و اعلامیه لاهور، حل و فصل خواهند شد.

ایالات متحده آمریکا نیز خود را از تنازع اعلام ملغی سازی ماده ۳۷۰ قانون اساسی هند، دور نگهداشته است. واشنگتن نیز ازاین امر انکار کرده است که هند قبل از ملغی سازی مقام و حیثیت مرسومی جامو وکشمیر، با این کشور مشوره نکرده بود و یا آن را مطلع نساخته بود. وزارت خارجه آمریکا گفته است که تصمیم هند نسبت به کشمیر یک مسئله داخلی هندی است. آمریکا خواستار نگهداری صلح و امنیت در ناحیه هم شده است.

در یک لطمۀ دیگری به پاکستان، سازمان ملل هم از مداخلت نمودن و یا وارد آوردن فشار برهند انکار کرده است. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل از مداخلت نمودن برسرِ این مسئله انکار کرده است. نامبرده بر هند و پاکستان تاکید وارد آورده که اختلافات شان را طبق قرارداد شیملا مصوبه سال ۱۹۷۲ رفع نمایند. بیش ازآن دبیرکل سازمان ملل اراده‌ای ندارد با شورای امنیت سازمان ملل مشورت بکند. این عملیات عمومی است که وقتی بعمل می آید وقتی اوضاع دریک مسئله مخصوصی وخیم می باشد.

این طور پاکستان درمیان سیاست اصلی بین المللی گم شده است. اکنون پاکستان سعی می کند خود را بحیث یک کشور مظلوم وا نماید و حد اکثر حمایت بین الملل را بدست آورد ولی این هم ممکن نیست. برای نخست وزیر پاکستان عمران خان و رئیس ارتش آن کشور ژنرال قمر باجوا، این امر عاقلانه خواهد بود که قبل از اجلاسیه آینده نیروی ضربتی مالی بین المللی که ممکن است پاکستان را شامل لیست سیاه بسازد، امور داخلی خود را بهتر سازند. اسلام آباد باید توجه خود را به مسایل مردم خود مبذول نماید بجای آن که نسبت به مسایل همسایگان فکر بکند.