هفتاد وچهارمین سال سازمان ملل

نویسنده: اسوک موکرجی

مترجم: دکتراحمدعلی

روز سازمان ملل از سال ۱۹۴۸ به بعد هرسال در تاریخ ۲۴ اکتبر درهند برگزار می شود. هند در ۲۶ ژوئن ۱۹۴۵ در کنفرانس سان فرانسیسکو بعنوان یکی از ۵۰ اعضای بنیانگزار سازمان ملل منشور سازمان ملل را به امضا رساند. این منشور درتاریخ ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ بدنبال تصویبش توسط اکثریت کشورهای امضا کننده بشمول ۵ عضو دایمی اصلی بمعرض اجرا گذارده شد.

دراجلاس مجمع عمومی سازمان ملل که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۱۹۴۷ صورت گرفته، قطعنامه‌ای بتصویب رسید که بموجب آن ۲۴ اکتبر بعنوان روز سازمان ملل اعلام شد. هدفش نشان دادن اهداف ودستاوردهای سازمان ملل بمنظور پشتیبانی مداوم برای کار این سازمان همگانی بین الدول بود.

هند درتاریخ ۱۵ اوت ۱۹۴۷ از حکومت استعماری بریتانیا آزاد شد. تصویب این قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل در ظرف کمتر از ۲ ماه پس از استقلال هند یک فرصت بزرگی برای آن برای سهم وخدماتی به اهداف قطعنامه روز سازمان ملل بود.

مبارزه با استعمار، یک دستور کار همگانی برای عمران پایدار، و مذاکرات اولین چهارچوبهای اصولی برای نگهداری حقوق انسانی بنیادی و آزادی سه دستاورد عمده سازمان ملل درطول ۷۲ سال گذشته می باشد. هند درهر یک ازاین زمینه‌ها یک نقش مهمی را ایفا نموده است.

هند بعنوان اولین کشور استعماری بزرگ برای کسب استقلال از روند برای مجمع عمومی سازمان ملل برای تصویب قطعنامه عدم استعمار در ماه دسامبر ۱۹۶۰ رهبری نموده. این قطعنامه زمینه‌ای را برای دو تغییر مهمی در فعالیت سازمان ملل بوجود آورده. هردو ازاین تغییرها توسط کشورهای جدید الاستقلال درحال توسعه برای پاسخگو تر نمودن سازمان ملل به آرمانهای شان آغاز شده. اولین کنفرانس سران نهضت عدم تعهد درسپتامبر سال ۱۹۶۱ در بلگراد تشکیل یافت. هند درمیان اعضای بنیان گذار این نهضت بوده که درحال حاضر از ۲۴ کشور به صورت ۱۲۲ کشور درآمده است. نهضت عدم تعهد کشورهای تازه به استقلال رسیده را قادر ساخت تا بحق حاکمیت شان در روابط بین المللی در زمانی تاکید نمایند که جهان به ائتلاف نظامی مجادله آمیز جنگ سرد منقسم شده بود. حتی درحال حاضر نیز عدم تعهد یک گزینه معتبر برای کشورهای متعدد دارای حق حاکمیت می باشد چون آنها مواجه با گروه گرایی مابین قدرتهای بزرگ می باشد که با اصول اساسی سازمان ملل مخالفت می نمایند.

دومین تغییر ایجاد یک گروه ۷۷ کشور درحال توسعه در سازمان ملل درسال ۱۹۶۴ بود. ظهور گروه ۷۷ سازمان ملل را وادار به تجدید تعهد منشور سازمان ملل برای توسعه پیشرفت اقتصادی و اجتماعی همه مردم نموده. سرانجام برنامه عمران سازمان ملل درسال ۱۹۶۵ برای پشتیبانی از اهداف عمران ملی تشدید یافته کشورهای درحال توسعه بوجود آمد. هند درسال ۱۹۷۰ اولین رئیس گروه ۷۷ شد.

همگرایی هدف دوگانه عمران و تغییر آب وهوا منجر به تصویب دستورکار سازمان ملل تا سال ۲۰۳۰ راجع به عمران پایدار درماه سپتامبر ۲۰۱۵ توسط رهبران جهانی بشمول نخست وزیر هند نارندرا مودی گردید. هدف این بتکار عمل فقرزدایی از طریق یک روش برخورد فراگیر سهامداران متعدد راجع به عمران پایدار می باشد.

هند درمیان سه کشور عضو سرپرست مشترک برای قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل بوده که باعث مذاکرات کنوانسیون کشتار همگانی ۱۹۴۸ برای خاتمه جرایم ظلم همگانی گردید. هند در گنجاندن تصور قانونی مساوات جنسی به اعلامیه همگانی پیمان حقوق انسانی مصوبه ۱۰ دسامبر ۱۹۴۸ خیلی فعال بود.

درونمایه برگزیده شده توسط کشورهای عضو سازمان ملل بمناسبت ۷۵ سالگرد سازمان ملل درسال آینده تجدید تعهد دست جمعی ما به چند گرایی می باشد. این درونمایه خیلی مهم می باشد چون سازمان ملل جویای پاسخ به چالشهای بزرگ به اصول همکاری بین المللی با تاکید به یک جانبه گرایی درمیان کشورهای بزرگ می باشد.

پاسخ هند به این چالش توسط نخست وزیر نارندرا مودی در سخنرانی‌اش در مجمع عمومی سازمان ملل درماه سپتامبر سال جاری نشان داده شد درحالیکه او از همه کشورهای عضو خواستار شد که به چند جانبه گرایی، یک جهت و انرژی تازه ای به سازمان ملل بدهند. هند بمناسبت سالروز سازمان ملل متعهد به رعایت چند جانبه گرایی از طریق یک چهارچوب فراگیر و استراتژیکی چندقطبی برای تامین منافع ملی‌اش می باشد.